Home / มะม่วงจัง-vee_cover

มะม่วงจัง-vee_cover

Win Suphannakul

Apr 25, 2019

เรียบ เข้ม และอบอุ่น เมื่อบุคลิกของนักเขียนถ่ายทอดสู่ปกหนังสือ ‘ให้กาลเวลาเล่าเรื่องที่ดี’

โดย KANITP. “การออกแบบปกนี้ เราเลือกใช้ภาพถ่ายจากฝีมือนักเขียน (ฌอห์น จินดาโชติ) เป็นหลัก ซึ่งเป็นภาพที่ทรงพลัง แฝงด้วยความอบอุ่น ถึงแม้ว่าเราจะไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าบุคคลในภาพเป็นใคร ส่วนตัวเราตีความว่ามันคือภาพของเด็กและผู้ใหญ่จูงมือเดินไปสู่อนาคต สู่สถานที่อื่น ในกาลเวลาอื่น ซึ่งคุณฌอห์ณก็เขียนไว้ในคำนำว่าอยากให้หนังสือเล่มนี้เป็นสะพานเชื่อมระหว่างคุณปู่และหลานๆของเขา ซึ่งเป็นโลกสองใบที่แตกต่าง แต่ก็ดำเนินไปคู่ขนานกัน  “ถึงแม้ภาพจะเป็นสีขาว-ดำ แต่มู้ดโทนและแสงที่เจืออยู่ในภาพทำให้เรารู้สึกได้ถึงแสงอุ่นยามบ่ายคล้อย  ที่งดงามเข้ากันกับชื่อเรื่อง ‘ให้กาลเวลา เล่าเรื่องที่ดี’ “พอเลือกภาพที่แฝงพลังและชวนให้คิดตีความต่อได้แล้ว ก็ช่วยให้การออกแบบง่ายขึ้นทันที เพราะเราไม่ต้องประดิษฐ์ประดอยอะไรให้มันหวือหวามากขึ้นอีกต่อไป เราจึงออกแบบฟอนต์ชื่อเรื่องขึ้นมาใหม่ โดยใช้เส้นโค้งมนกับเส้นตรงประกอบกันให้ดูสบายตา หลีกเลี่ยงเหลี่ยมมุม ซึ่งจะทำให้ดูซีเรียสเกินไป และขณะเดียวกันสไตล์ฟอนต์โดยรวมก็ต้องเรียบ เพื่อไม่แข่งกันกับรูปถ่ายมากเกินไป  “โทนสีที่ใช้กับภาพนี้ เดิมเราทำไว้เป็นสีสดค่ะ เพราะเห็นว่าภาพเป็นขาวดำแล้ว อยากให้มันสดใสขึ้น เลือกโทนสีอุ่นๆ แต่คุณฌอห์ณเสนอว่าน่าจะลองสีเข้ม เขาชอบสีดำ เพราะบุคลิกเขาขรึมๆ แบบนั้น เราก็ลองสีดำกัน แต่พอดำสนิทแล้วมันดูขรึมและแก่เกินตัวเขา เราก็เลยเสนอเป็นสีน้ำเงินเข้มกรมท่า (NAVY) ลองทำให้เขาเลือกดู เราว่าสีนี้ให้ความรู้สึกสุภาพนุ่มลึก เข้ากับบุคลิกของนักเขียนเหมือนกัน คุณฌอห์ณดูแล้วก็โอเคค่ะ “กระดาษเนื้อในเราเลือกกระดาษเนื้อด้าน (Matt) ซึ่งปกติอะบุ๊กใช้เนื้อด้านเป็นหลักอยู่แล้ว เพราะกระดาษเนื้อมันให้ความรู้สึกเป็นแฟชั่น กระดาษด้านมีความ Timeless กว่า แต่ด้านก็มีหลายประเภท […]

view more

แฉแล้วชิ่ง by a book junior รุ่น 1

นึกว่าจะทำแต่หนังสือ?! ศศิ ฝึกงานตำแหน่งกราฟิกดีไซน์เนอร์ หลงคิดมาตลอดว่ากราฟิกประจำสำนักพิมพ์จะทำแต่หนังสือ วันๆ ก็ใช้ InDesign จัดหน้ากระดาษกันไปยาวๆ หรือมากสุดก็ออกแบบปก แต่พอได้เข้ามาฝึกจริงๆ แล้วก็พบว่างานของกราฟิกสำนักพิมพ์นี่สารพัดสารเพเหมือนกันนะ ต้องทำภาพประกอบสำหรับลงสื่อออนไลน์ ทำเลย์เอาต์ลิสต์หนังสือเพื่อโปรโมตเอย ถ่ายรูปหนังสือเอย และอีกหลายสิ่งอย่างลากยาวไปจนถึงเป็นคนขายหนังสือในงาน a book fair  การที่ได้มาเป็น a book junior ของเรานั้น เราแฮปปี้มากๆ ที่ได้มีส่วนร่วมกับงานทุกงาน แถมออฟฟิศยังอบอุ่นประหนึ่งบ้านก็ไม่ปาน ถึงแม้แอร์จะหนาวเหมือนอยู่ในตู้เย็นก็ตามที โต๊ะกลางมีขนมวางอยู่แทบทุกวัน (ชอบสุดก็ตรงนี้) มั่นใจได้เลยว่าฝึกกับ a book ไม่มีทางหิวแน่ๆ สุดท้ายนี้ ขอขอบคุณพี่ๆ และเพื่อนๆ ที่ทำให้การฝึกงานของเราตลอดช่วงสามเดือนมานี้มีแต่เรื่องสนุกๆเราโตขึ้นกว่าเดิมจริงๆ นะ อย่างน้อยๆ ก็พุงเรานี่ละ ไม่คิดว่าจะต้องมาสัมภาษณ์คน ซัลมา ฝึกงานตำแหน่งกองบรรณาธิการ เราเข้าใจดีว่าการฝึกงานตำแหน่ง ‘กองบรรณาธิการ’ กับ a book คือการร้อยเรียงข้อมูลที่น่าสนใจของหนังสือให้คนรู้จักจนอยากหามาอ่านเอง ไม่ว่าจะเป็นการเขียนรีวิวโดยอ้างอิงบทความจากเว็บไซต์ต่างประเทศ การอ่านทั้งเล่มให้จบอย่างรวดเร็ว หรือการแลกเปลี่ยนความเห็นกันก่อนลงมือเขียนบทความ แต่ไม่เคยรู้มาก่อนว่าการสัมภาษณ์จะรวมอยู่ในนั้นด้วย ปกติเราสนุกกับการพูดคุยเสมอ แต่ไม่คิดว่าการพูดคุยเพื่อให้ได้มาซึ่งข้อมูลที่เราต้องการมันยากเอาเรื่องพี่ๆ […]

view more

“เถื่อน100” ต้องหรู และต้องดูเถื่อน! โจทย์ท้าทายนักออกแบบปก

เพราะสเป็คหนังสือ “เถื่อน100” มีความพรีเมี่ยม ภาพสี่สีทั้งเล่ม ปกแข็ง และสองภาษา ทำให้ต้นทุนการผลิตต่อเล่มสูง ราคาขายจึงสูงกว่าเล่มอื่น นำมาซึ่งโจทย์ในการทำงานอันค่อนข้างย้อนแย้งของนักออกแบบปก พูดง่ายๆ คือต้องดูหรู แต่ก็ยังต้องดูเถื่อน ให้สมกับชื่อของมัน เราจึงชวนคุยกับ 29th Winter ผู้รับหน้าที่ออกแบบปกให้หนังสือของวรรณสิงห์มาสองเล่มแล้ว ตั้งแต่เถื่อนแปด จนถึงเถื่อน100 เล่มนี้ “กว่าจะได้ดราฟต์นี้ เราลองกันมาค่อนข้างเยอะค่ะ มีทั้งใช้รูปเดี่ยวๆ ใช้สี่รูปจากทั้งสี่บท วางหลายแบบมากจนมาลงตัวที่ไดเรกชั่นเดิม คือเป็นภาพคอลลาจ นำองค์ประกอบเล็กบ้างใหญ่บ้างของภาพในเล่มมาผสมกัน เรื่องราวในเถื่อนมันเยอะ เรารู้สึกว่าใช้รูปเดียวสื่อไม่ได้ แต่เล่มนี้ไม่เหมือนเล่มเถื่อนอื่นๆ ตรงที่แบ็กกราวดน์ไม่ได้เป็นสีสดปูเต็ม แต่แบ็กกราวดน์เป็นรูปภูเขา เราชอบรูปทรงของภูเขา รู้สึกว่ามันสื่อถึงการผจญภัยดี พอเรามาปรับให้เป็นโทนสีดำ ก็ทำให้ดูเถื่อนขึ้น “แต่เนื่องจากเล่มนี้ราคาสูง ในฐานะนักออกแบบเราก็ต้องทำให้มันดูแพง ดูน่าเก็บสะสม ตอนแรกเลยตั้งใจให้ตรงชื่อ “เถื่อน100” เป็นตัวปั๊มทอง แต่พอมาคุยกันอีกที สีทองมันไม่เถื่อน ก็เลยเปลี่ยนเป็นสีอื่นแทน โดยเลี่ยงสีเก่าๆ ที่เคยใช้ ก็เลยกลายมาเป็นสีแดงนี้  ตัวอักษรของคำว่า “เถื่อน” ถ้าสังเกตก็จะเห็นว่าเราปรับใหม่ ไม่เหมือนจากเล่มก่อนๆ ด้วย เราพยายามให้มันมีเอกลักษณ์บางอย่างของตัวเอง ขณะเดียวกันก็ไม่ละทิ้งประวัติศาสตร์ที่เคยทำมา […]

view more