Home / article / 10 บทเรียนชีวิตจากสองนักเขียน วรรณสิงห์ และวิว – ชนัญญา

10 บทเรียนชีวิตจากสองนักเขียน วรรณสิงห์ และวิว – ชนัญญา

a book Publishing

Apr 24, 2019

ปีนี้ถือเป็นจุดเริ่มต้นของโครงการ daypoets society ซึ่งเป็นการก่อกำเนิด a book junior รุ่นที่ 1 รวมถึง BULLETIN junior, The Mo junior และ a team รุ่นที่ 15 จากวันแรกจนถึงวันสุดท้าย มีผู้สมัครเข้าร่วม 561 คน เราคัดเลือกเพียง 141 คนเพื่อเข้าร่วมงาน The Expert Talk เมื่อวันที่ 20 เมษายนที่ผ่านมา ก่อนจะคัดเหลือเพียง 40 คนสุดท้ายที่จะได้เข้าร่วมฝึกงานกับทั้ง 4 แบรนด์ในเครือ Daypoets

The Expert Talk คือความพยายามของเราที่จะถ่ายทอดทักษะสำหรับชีวิตในศตวรรษที่ 21 โดยวิทยากร 5 ท่านที่ล้วนเชี่ยวชาญในแขนงต่างกันไป เต๋อ – นวพล ธำรงรัตนฤทธิ์,  มาร์ค – อิสริยะ ไพรีพ่ายฤทธิ์, ดาว – ดุจดาว วัฒนปกรณ์

ปิดท้ายด้วยสองนักเขียนอะบุ๊กที่เป็นแรงบันดาลใจแห่งยุคสมัย สิงห์ – วรรณสิงห์ ประเสริฐกุล และวิว – ชนัญญา เตชจักรเสมา ชวนคุยโดย อ๋อง – วุฒิชัย กฤษณะประกรกิจ บรรณาธิการบริหาร a day BULLETIN และเบล – จิรเดช โอภาสพันธ์วงศ์ บรรณาธิการบริหาร a day Magazine และนี่คือ 10 บทเรียนชีวิตที่ถอดมาจากการสนทนาของพวกเขาในวันนั้น

บทเรียนของสิงห์

  • รู้จักเข้าใจคนอื่น

เราทำ เถื่อน Travel เพราะเราอยากเข้าใจด้านมืดของคน และเราเห็นสื่อที่แบ่งแยกคนเยอะมาก ไม่ว่าในเชิงการเมือง ชาติพันธุ์ หรือศาสนา เราอยากทำสื่อที่อยากให้คนเข้าใจกัน ซึ่งในที่นี้คือเข้าใจแม้แต่คนที่เราอคติที่สุด เราอยากเข้าใจเขาให้ได้ว่าเขามาจากจุดไหน ทำไมเขาทำแบบนี้ ไม่ว่าจะเป็นยากูซ่า ผู้ก่อการร้าย คนขายโคเคน นางเอกเอวี โดยไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยกับเขาก็ได้

  • อย่ากลัวความล้มเหลว

ในชีวิตเราก็ผ่านการล้มเหลวมาเยอะ เยอะจนมันชินและทนทานกับมัน ตอนอายุ 17 – 18 ปี เราจะมีก้อนพลังงานบางอย่างในตัวที่มันจะดันให้เราทำบางสิ่งบางอย่างให้ได้ อยากเป็นนักดนตรีร็อค อยากไปปากีสถาน อยากเขียนหนังสือ อยากทำทุกอย่างบนโลกนี้ บางสิ่งก็ประสบความสำเร็จ บางสิ่งก็ล้มเหลว แต่การล้มเหลวมันทำให้ก้อนนี้หายไปได้ เพราะเราได้ทำจนสุดขอบเท่าที่เราทำได้แล้ว 

  • เปลี่ยนปมด้อยให้เป็นแรงผลักดัน

เรามีปมด้อยอย่างหนึ่งตั้งแต่เด็ก คือการอยู่ใต้ร่มเงาของพ่อแม่ที่มีชื่อเสียง เราอยากจะเอาชนะปมตรงนี้ด้วยการพิสูจน์ตัวเอง สิ่งนี้มันจึงเป็นแรงผลักดันให้เราอยากทำสิ่งต่างๆ และสิ่งเหล่านั้นต้องเป็นสิ่งที่มีความหมายกับเรามากที่สุด

“การตั้งใจทำอะไรมันเหนื่อยหมดแหละ แต่คำตอบคือ

จบวันแล้วยิ้ม หรือจบวันแล้วคิดว่า เฮ้อ พรุ่งนี้ต้องทำอีกแล้ว อันนี้คือความต่าง”

  • แยกเงื่อนไขจริงออกจากเงื่อนไขปลอม

คนเรามีข้อจำกัดในชีวิตไม่เหมือนกัน เงื่อนไขจริงคือสิ่งที่คุณต้องรับผิดชอบ หรือโซ่ตรวนที่คุณต้องอยู่กับมัน เช่น คุณขาขาด นั่นคือเงื่อนไขจริง แต่ถ้าคุณกลัวความผิดหวัง ไม่กล้าออกไปทำอะไรสักอย่างเพราะกลัวโดนวิจารณ์ คุณต้องหาวิธีปลดล็อกมัน แล้วหาอิสรภาพให้ตัวเองเท่าที่วงจรเราจะทำได้

  • ตั้งใจทำอะไรมันเหนื่อยทั้งนั้น แต่คำตอบคือ จบวันแล้วยิ้มได้ไหม

ข้อดีของผมอย่างหนึ่งคือ ผมมีวินัยสูง อย่าง เถื่อน Travel  มันเหมือนการไปเที่ยว แต่จริงๆ เป็นงานที่ต้องมีวินัยกับตัวเองมาก เพราะของที่ขนไปมีมูลค่ามาก ทุกอย่างต้องพร้อมใช้สำหรับวันใหม่ แต่ละคืนผมต้องอัพโหลดไฟล์ลงคอมพิวเตอร์ ยังไม่นับการเตรียมประเด็นไปพูดคุยกับคนแต่ละพื้นที่ บางวันทำไปบ่นไป แต่เรารู้ในใจว่าเรามีความสุข การตั้งใจทำอะไรมันเหนื่อยหมดแหละ แต่คำตอบคือ จบวันแล้วยิ้ม หรือจบวันแล้วคิดว่า เฮ้อ พรุ่งนี้ต้องทำอีกแล้ว อันนี้คือความต่าง

บทเรียนของวิว

  • มุมมองใหม่จากเรื่องราวเดิม

เราสามารถหาเรื่องตื่นเต้นได้จากชีวิตประจำวันที่น่าเบื่อ มันอยู่ที่มุมมองเรามากกว่า ว่าในวิชาเลข ฟิสิกส์ หรือวรรณคดีที่เรานั่งเบื่ออยู่เนี่ย เราหามุมที่น่าสนุกจากมันได้ไหม

  • รู้เป้าหมายในสิ่งที่เราทำ

ตอนจะทำคอนเทนต์ เราต้องรู้ก่อนว่าเราทำเรื่องนี้เพื่ออะไร สำหรับวิว เราทำสิ่งนี้เพราะเราสนุกที่ได้เล่าเรื่องที่เราสนใจ ทุกอย่างที่ทำในช่อง Point of View เลยเป็นสิ่งที่วิวเล่าแล้วสนุก

  • เปลี่ยนความเหงาให้เป็นผลงาน

มันเกิดจากว่าเราไม่มีเพื่อน เราพบว่ายูทูบเบอร์หรือคนที่ดังในอินเทอร์เน็ตหลายคนไม่ค่อยมีเพื่อน ถ้าเรามีเพื่อน เราจะมาตั้งกล้องคุยคนเดียวไหม (หัวเราะ) แต่จริงๆ เรามีเพื่อนนะ แต่เราดันชอบอะไรที่มีสาระมากๆ แทนที่จะชอบอ่านนิทาน ตอนป. 1 เราเริ่มอ่าน รามเกียรติ์ แล้ว ถึงเราคุยกับผู้ใหญ่ เขาก็จะสนใจแค่ว่าเรายังเด็ก แต่อ่านอะไรแบบนี้ด้วย ไม่ได้จะมาพูดคุยแลกเปลี่ยนกับเรา  

“คนจะคิดว่าเป็นยูทูเบอร์ง่าย แค่ถ่ายๆ พูดๆ แล้วอัพโหลดลงยูทูบ แต่จริงๆ แล้วเบื้องหลังมันคือการรับผิดชอบต่อตัวเอง”

  • ความโชคดีที่เราสร้างได้ด้วยตัวเราเอง

คนจะชอบบอกว่าวิวโชคดีที่เจอสิ่งที่รัก ชอบอ่านวรรณคดีก็เอามาเล่าในยูทูบ แต่กว่าวิวจะเจอ วิวลองทำมาหลายอย่างมากตั้งแต่เด็ก ทั้งประกวดวาดภาพ ออกแบบของ ขายของ พอเราลองให้หลากหลาย เราจะรู้เองว่าในทั้งหมดนั้นเราชอบอะไร

  • ยิ่งอิสระมาก ยิ่งต้องรับผิดชอบมาก

คนจะคิดว่าเป็นยูทูเบอร์ง่าย แค่ถ่ายๆ พูดๆ แล้วอัพโหลดลงยูทูบ แต่จริงๆ แล้วเบื้องหลังมันคือการรับผิดชอบต่อตัวเอง ถามว่ามีไหม วันที่เราเหนื่อยมาก วันที่เราป่วยจะเป็นจะตาย หรือหาข้อมูลไม่ได้ แต่เรามีคิวต้องลงคลิป บอกเลยว่ามี แต่เราไม่ยอมเลื่อนคิว เพราะเราคิดว่ามันคือความรับผิดชอบ แต่ทำเสร็จแล้วเราภูมิใจกับมัน

“นานแล้วที่ไม่ได้ทำงานกับต้นฉบับที่สนุกขนาดนี้” ภาณุ บุรุษรัตนพันธุ์ กับภารกิจสวมวิญญาณ ทอม แฮงก์ส แปล ‘UNCOMMON TYPE’

สัมภาษณ์และเขียน: ซัลมา อินทรประชาพิสูจน์อักษร: เบญจพร หรูวรวิจิตร ภาณุ บุรุษรัตนพันธุ์ หรือ “พี่ตึ๋ง” หรือ “ลุงตึ๋ง” ของน้องๆ ในวงการ เป็นชื่อแรกที่อะบุ๊กนึกถึงเมื่อจะแปลหนังสือของทอม แฮงก์ส เพราะมันเป็นเรื่องสั้นของอเมริกันชนในยุควินเทจ และภาณุเป็นนักแปลมือเก๋าที่เรียนจบและใช้ชีวิตที่นิวยอร์กมาร่วมหกปี พ่วงด้วยดีกรีอดีตบรรณาธิการ นิตยสาร เอสไควร์ (ประเทศไทย) และยังเป็นมือแปลวรรณกรรมอเมริกันสะท้อนยุคสมัย ไม่ว่าจะเป็นนิค ฮอร์นบี เรื่อง High Fidelity, About a Boy, How To Be Good หรือซีรีส์ Dark Tower สองเล่มแรกของสตีเฟน คิงส์ ไปจนถึงงานขึ้นหิ้งอย่าง Life of Pi ของยานน์ มาร์เตล เพราะฉะนั้นถ้าภาณุออกปากว่า “นานแล้วที่ไม่ได้ทำงานกับต้นฉบับที่สนุกขนาดนี้” ก็ยินดีต้อนรับทอม แฮงก์ส เข้าสู่ทำเนียบนักเขียนมือดีแห่งยุคได้เลย อาจกล่าวไม่ได้ว่าหนังสือเล่มนี้ระทึกขวัญสั่นประสาท เศร้าถึงขั้นเรียกน้ำตา หรือโรแมนติกจนจิกหมอน แต่หนังสือเล่มนี้จะทำให้คุณรู้จักความเป็นมนุษย์ของตัวคุณเอง ความไม่เพอร์เฟ็กต์ […]

view more

เรียนรู้ Visual Thinking ฉบับ Wrongdesign

เขียน: ซัลมา อินทรประชาภาพกราฟิก: กมลวัลท์ มงคลปัญญาพิสูจน์อักษร: เบญจพร หรูวรวิจิตร กรมัยพล สิริมงคลรุจิกุล หรือที่ในวงการกราฟิกดีไซน์รู้จักกันดีในชื่อของ พี่เบิ้ม – Wrongdesign อยู่เบื้องหลังการออกแบบปกหนังสือหลากหลายแนวตั้งแต่นิยายไทย วรรณกรรมแปล ไปจนถึงสารคดีประวัติศาสตร์ มาเป็นเวลากว่า 15 ปีแล้ว พี่เบิ้มไม่ได้จบด้านการออกแบบโดยตรง แต่เมื่อเรียนจบแล้วต้องการให้พอร์ตโฟลิโอตัวเองแตกต่างจากที่เห็นได้ทั่วไป จึงไปลงคอร์สเรียนคอมพิวเตอร์ นั่นเป็นจุดเริ่มต้นของการก้าวเข้าสู่เส้นทางนักออกแบบมืออาชีพ ซึ่งได้มาจากการเพียรเรียนรู้ด้วยตัวเองและประสบการณ์ที่ได้ทำงานร่วมกับคนมามากมาย วันนี้พี่เบิ้มได้ส่งต่อวิชาให้กับเราโดยย่อยกระบวนการการออกแบบภาพจำให้กับตัวอักษรออกมาเป็นหัวข้อต่างๆ ดังนี้ ความรู้มาก่อน ความสวยงามมาทีหลัง  “ปัญหาของคนทำงานออกแบบ เมื่อมาถึงส่วนที่ต้องจบงานร่วมกันกับคนหลายๆ คน มักจะหาข้อสรุปในชิ้นงานไม่ได้ เพราะใช้ความรู้สึกในการตัดสิน” เป็นเพราะความชอบของแต่ละคนเกิดจากประสบการณ์ส่วนตัวที่ไม่มีถูกหรือผิด จึงไม่แปลกที่แต่ละคนจะเห็นสิ่งต่างๆ สวยงามไม่เท่ากัน ดังนั้นทางออกของปัญหาที่ว่า คือการใช้ความรู้เฉพาะทางในวิชาชีพมาเป็นตัวช่วยในการตัดสิน ในฐานะคนออกแบบหน้าปกหนังสือ พี่เบิ้มจึงให้ความสำคัญกับการเรียนรู้ในด้านเทคนิคและความเข้าใจในวิธีการพิมพ์งานเพื่อให้ได้ชิ้นงานที่ใกล้เคียงมากที่สุดกับภาพต้นฉบับซึ่งเกิดขึ้นในคอมพิวเตอร์ อย่างเช่นสีของภาพที่เห็นในจอคอมพิวเตอร์กับสีที่พิมพ์งานออกมามักจะแตกต่างกันเสมอ นั่นเป็นเพราะระบบสีที่ใช้ในคอมพิวเตอร์คือ RGB และระบบสีที่ใช้ในการพิมพ์คือ CMYK หรือแม้แต่สีดำเองก็มีความแตกต่างเช่นกัน ขึ้นอยู่กับเม็ดสีในการสั่งพิมพ์ และคนที่เข้าใจระบบการพิมพ์งานจริงๆ ถึงจะรู้ว่าควรสั่งพิมพ์ออกมาอย่างไรให้ใกล้เคียงกับสีดำที่ต้องการมากที่สุด หากความรู้ในเทคนิคและวิชาชีพเปิดกว้างมากเท่าไหร่ ก็จะลดข้อจำกัดในการสร้างสรรค์ได้มากเท่านั้น เข้าใจความหมายที่แท้จริงของคำ  “ยิ่งคุณทำงานเกี่ยวกับภาพมากเท่าไหร่ คุณต้องย้อนกลับไปที่ตัวคำมากเท่านั้น” คำและภาษาจะช่วยจัดระบบความคิดในสมองแล้วค่อยเปลี่ยนเป็นภาพ […]

view more

เรื่อง “ไม่รู้ไม่ได้” ก่อนไปรัสเซีย

เวลามอสโกเป็นใหญ่ / เตียงบนหรือเตียงล่างดี / โปรดจำไว้ว่านี่คือภาษารัสเซีย ไม่ใช่ภาษาอังกฤษ

view more